Machine transcription
( ۲۸۷ )
من ارنام مردم برستی گم بگویم جز نیست ما درم
که داند پروردگار خرد که طاعت همان کو باور برد
رفیقی که غایب شد ای نیکنام دو چیزست از و بر رفیقت حرام
یکی انکه مالش باطل خورند دوم انکه نامش بزشتی برند
هرا نکو برد نام مردم بعار تو شیر خرد از وی توقع مدار
که اندر قفای تو کوید همان که پیش تو گفت از پس دیگران
کسی پیش من در جهان عاقلست که مشغول خود و زجهان غافل ست
چه حسن شیندم که عیبی به ست و زاین گفته شستی چهارم خطاست
یکی پادشاه ملامت پسند کز و بر دل خلق اید گزند
حلا است از و نقل کردن بخبر که خلق باشیند از و بر حذر
دوم پرده مجا بی من که او میدرد پرده خویشتن
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
