Page 275

(۲۶۸) چو خدمت پسندیده آرم بجای نندیشم از دشمن تیره رای اگر بنده کوشش کند بنده وار عزیزش بدارد خداوند کار وگر کندرایست در بندگی ز جان داردش تا بود زندگی قدم پیش ننهد که تک بگذری که گر باز مانی ز دود کمتری یکی را بچوگان دهقان بزد تا چو طبلش برآمد فغان شبا بیداری بیماری سخت برو یار جایی گذر کرد بخت شب اگر نبودی زجشن سوز گناه آب رویش بردی بجز کنی ور مخشه مگزد در بجل که شبها بدرد بر و سوز دل منو زاید پرمسلح داری چم در عذر خواهان ببند و کریم ز یزدان دادار داور بخواه شب تو به تقصیر و درگاه کریمی که آوروت از نیست عجب گر سختی نمیردت بدست