Machine transcription
(٢١٥)
راوری یکی زان دو میگفت با دیگری که گر روز محشر بود داورا
گر این پادشاهان که در نشه اند که در لهو و عیشند و با کام و ناز
در ایند با عاجزان در بهشت من از کوثر پر ز یکرم نشت
بشبی برین تک و ماوای است که بند هم امروز بر پای ماست
اگر صالح اسب بدیوار باغ براید بکفشش درم در مانغ
چو مرد این سخن گفت در صالحی دگر بود ن انجام مصالح ندید
دمی رفت تا چشمه آفتاب زچشم خلایق فرو بست خوا
روان هر دو پس فرستاد زود بهیبت نشست و بجرمت نشاند
برایشان ببارید باران دژ فرو شستشان کوه دل آرد
پس از رنج سرما و باران و سیل نشد با نا مدار این خیل
کدامبار بی جامه شبی در روز معطر کنان عود بر عود پوز
یکی گفت از نشان پاک نهان سها یا که ای حلقه در گوش حکم جهان
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
