Machine transcription
(۱۶۱)
توی باز و اندک و تاه است خردمند و شیدا و هشیا ر است
که آسوده در گوشه خرد و تو که آشفته در مجلس حسرت و سو
نه پیوند ای خودشان پر و کی نه در کنج توحید شان جای پس
نیوشید و عقل و پراکنده هوش ز قول نصیحت کر اگنده گوش
بدر یا نخواهد شد ان بط غریق پسنده نداند عذاب الحریق
تهی دست مردان چو صله بیابان ز باران پے قافله
عزیزان پوشیده راز چشم خلق نه ز نار داران پوشید دلق
دارند چشم از خلايق پسند که ایشان پسندیده حق پسند
پر از میوه و سایه ور چون نده نہ چون در یكین مردم کرتند
بخود پر مر سه و بر ده چو کتان نماند در با بر اور و کان
نه مو ام سیمی استخوانند پوست نه هر صورتی جان معنی دروست
نه سلطان بیدار سر بنده است نه در زیر هر ژنده زنده است
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
