Machine transcription
( ۱۳۸ )
جوانی برونش برآمدش کز و بوی انسی فرار آمدش
بموزوی دانا و شیرین زبان بر خویش دان شب سهمان
کرم کرد و غم خور دو پوزش نمود باندیشس ادل سنگی ربود
نهادش سحر بوسه بر دست پای کز نزدیک ما چند روزی بیای
بگفتا نیارم شدا بخاستم که در پیش دارم مهمی نسیم
بخندار بنی بس اندر میان چو یاران یکدل بکویم عیان
بمن ار گفت ای جوانمرد گوش که دانم جوانمرد را پرده پوش
در ین مرز حاتم شناسائی کر که فرخنده رایت و نیکو سیر
پسرش پادشاه همین است ندانم چه کین در میانم است
کرم رو نمایی بدانجا کرد همین چشم دارم ز لطف تو درد
بخندید بر ناکه حاتم زغم پسر اینک جدا کن بتیغ ارتم
بباید که چون صبح کردد سپید کزوت سپیدیا شوی نا امید
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
