Machine transcription
(۱۱۹)
ازینها وان آخرت یافتن | بروز چو شمشیر تابانش
اگر سکه هستی مرو پیش یار | وگر سیم داری بیا و بیار
تہی است از خور و با آریهیج | که بی هیچ مردم نیرزد بیچ
وگر هرچه داری کف برنہی | کفت وقت حاجت عبارتی
که ایمان یعنے تو هرگز توی | نگردند ترسم تو را غزنوی
چو مناع خیر این حکایت بحت | زیرت جو افرو راک تخبت
پراکنده دل گشت از ین عجیبی | بر آشفت گفت ای پراکنده کوی
مرا دست نگهای که پیر است | پدر گفت میراث چیست
نه ایشان بیخت مکند کشته | بحسرت بمردند و بگذاشند
به هستم بنعمت و مال پدر | که بعد از من افتد بدست پسر
همان به امروز مردم خورند | که فردا پس از من بنا برند
خور و پوش و بخشا و راحت رسال | اند و کند می چه داری بدربان
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
