Machine transcription
(۱۰۸)
بجواب اندرش دید و پرسید حال که چون هستی اخر باش سوال
بگقت ای پسر قصه بر من مخوان بده نوح در افتادم از روز با
مکو سیرت بی تکلف بروز بر اینخسته نام خراب اندروز
بجز نیک بین شهر و را برو بدار فایق پارسا پیر من
یکی به در خلق رنج ارناپی چو مزدش بد ارتقا خطایی
ز اقرای پیر چشم عبرت باز چو در خانه زید باشی کا
بکوییم تواند رسیدن در این درین وجه اکسی که رویش
ره راست و تا بنزل رسی تو در ره نی بی سپس پیی
چو کا وی که حصار چشم بسته دوان تا بشب شب تا بگااست
کسی کو بست باید ز محراب روی کج خویش کو ای اسید اقل کوی
توهم هشت بر هفته درمانه کرت با خدا بیست روی نیازم
درختی که بخشد و بر و قرار بپرور که روزی دید میوه بار
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
