Page 78

( ٦٥ ) و مزرعه اش محفوظ ماند ، و دیگر همه خاکی را که عنوان وطن بران شامل است -- [ مثلا یا وطن ایران برای ایرانی یا وطن افغانستان برای افغانستانی و یا غیره ] دشمن استیلا کند. اگر ذره وجدان اگر بقدر يك نخود يك دل ، اگر بقدر يك ماش ایمان باشد ایا چنسان حسیات در خود حس خواهد کرد؟ هیچ شبهه نیست که مزرع، وخانه خود را چون کشتی خواهد دید که بر آب استاده ! مانند سفینة نوح (ع) همه عالم غرقاب لجه فنا شده و آن مزرعه وخانه باقیمانده ! آیا آن خاك هردم و هر لحظه بازبان هرسبزه وخار خود به آن خانه ومزرعه استهزا کنان نخواهد گفت که :« اوخانه ! او مزرعه ! تو بر من عاریت نشسته . اصل خاک که تو بران بنا یافته ازان شخصیست که [ لا سمح الله ] حاکمیت ملتی ترا مغلوب و منقرض ساخته. ابنای ملتت را اسیر نموده ، وطنت را که حق شفقت و پرورش مادری بر تو داشت از خود کرده است !... آه ! چه بدبختانه فکریست که دست قدرت بقدر