Page 58

آن طفلی که پدر و مادر در نظرش بجز يك يك ملایکهٔ مقدسه که او را نگهبانی کنند . ومهر خواهش آنها را بجا بیارند دیگر هیچگونه حسی در رب آنها قبول کرده نمیتوانست ، ودر دنیا بهیچ چیزی بجز بازیچه ها و اسبابهای ساعت تیری خودشان علاقه و محبتی نمی بست ، همینکه بسن چهارده پانزده رخ مینهد يك دیگر گونه حسیاتی در خود ملاحظه میکند . خود بخود بيك دلتنگی گرفتار میآید ، بعد ازان از بازیچه ها وساعت تیری هائیکه داشت اورامسرور میساز دو ساعتش را تیر نمیکند . پدر مادر در نظرش از حال ملك الصبا نه کی برآمده بخوبی میداند که سبب حیات وباعث وجود ومربی جسم وروح او انهاست . لهذا يك حس تعظيم و احترام ، ويك وظيفه اطاعت و خدمت در خود بمقابل انها حس میکند . بازيك حالی می اید که پسر ، خود را چنان میپندارد که سر از نو بدنیا تولد یافته است . . . . .