Machine transcription
= ٤٦ =
ما راست وقت شکر و ستایش کردگار یکبار نی هزار بصدها هزار بار
خلاق ذوالجلال عنایت بما نمود يك پادشاه عادل با عقل و دین وجود
روز جلوس او بسر تخت سلطنت شد روز اول شرف و بخت مملکت
آنروز پرسرور همایون بروز شد بر جمله مومنین زمین شام روز شد
فضل خدا وهم مدد روح مصطفى كرد استوار دین خودش را به او بپا
برپا نمود رایت دین را بدست خویش اغیار را بقوت دین کرد پست خویش
شاهیست كز صفات خداوند ذو الجلال كردست اتصاف به اخلاق و هر کمال
الله را چو دوست بود شد حبیب او افغانیان مریض بدوشد طبیب او
آن خاك فخرها کند به کرۀ زمین کو را بود (حبیب خدا) صاحب امین
ظل خدا حبيب خدا پرورسول در قلب خاص و عام شده مظهر قبول
ملت چوریشه باشد و سلطان بود شجر آرد درخت هم بهمان ریشه هاثمر
بنگر تو فضل حضرت رب قدیم را بنگر تو ياوری نبی کریم را
چون خواست فضل او که کند پاره ور شجر بخشيد اتحاد عناصر بیکدگر
از جمله اصله های شجر این صدا بود تو ( سراج ملت و دين ) باضيا بود
يارب چه روز بود هماروز دلفروز كريك كرور مرده مسلمان كفرسوز
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
