Page image — the source of record
Machine transcription
= 17 =
بعد از وفات آن پدر مهربان خویش کردم سفر ز «شام» بغمهای جان خویش
یاراه آهنی که کشیده شده ز شام اندر جبال عال که « لبنان» ور است نام
تا بندریکه اسم علم گشته بهر آن «بیروت» در لسان همه مردم جهان
زانجا به بحر گشت سفر چون نصیب من واپور شد نشیمن من با حبیب من
واپور ما که نام و راهست ( قونغو ) مال فرانسه است و بسی هست تیز پو
در استانبول ۱۳۱۸
در اثنای این سیاحت ( محمود طرزی ) به این قیافت بود
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.