Page 129

= ١٢٤ = حزب واحد گر شود اسلامیان حاکم روی زمین شد اتحاد اتحاد مسلمین فرض است و دین بس چرا متروك دین شد اتحاد صد اسف بر حال ما اسلامیان خوار پیش ماچنین شد اتحاد مبدأ و مأوای این لفظ شریف در میان مسلمین شد اتحاد تا که ما بودیم با هم متفق از عرب تا سور چین شد اتحاد ز اختلافات و نفاق و تفرقه مجتنب از مؤمنین شد اتحاد دیگران بگرفت و ما ماندیم دور در فرنگستان رصین شد اتحاد بهر تقسیم زمین فرس و ترك در حریفان عین کین شد اتحاد اتفاق سه و دوبل جمله گی بهر بلع مسلمین شد اتحاد دم مزن (محمود طرزی) زختلاف متحد شو بر همین شد اتحاد — § — حسد (۲) حاسدان راهمچو هیزم میخورد نار حسد آتش سوزنده بیند هر که شد یار حسد میکنی تا کی حسد ای دشمن علم و کمال زهر بر کشتی مگر بر دل زدت مار حسد میکنی پنهان تو شمس علم را زیر سحاب کار دار علم هستی میکنی کار حسد با زبان کفرکان جهل است و غدر است و نفاق میکنی فخر و چو خر ماندی ته بار حسد بهر حاسد شد جزا نار جحیم پر غضب در دو دنیا دایماً آتش بود یار حسد حاسدان این سراج نور پاش علم و فن سوخت در نار حسد تا شد گرفتار حسد تا ز انوار سراج ملت و دین نور یافت گشت اخبارما (محمود) کسار «۱» حسد — § — عرفان (۳) چون خدا قومی نمایان میکند ذوق شانرا سوی عرفان میکند کسار شکننده را گویند .