Page 395

- ( ٣٣٤ ) - پانقروف دودهای توتونرا از دهن خود کشیده گفت : – وای ! مگر جزیرۀ ما خارج از طبیعت یکجزیرۀ بوده است ؟ – نی جزیره از دایرۀ طبیعت خارج نیست . اما بعضی کارهای پنهانی اسرار انگیزی در و ظهور می یابد که خارج طبیعت شمرده میشود که اگر یکان یکان آنواقعاترا برای شما بیان کنم وشما هم برای آنها يك سبب معقولی نیابید جزیرۀ ما اسرار انگیز و پنهانی آميز يك جزیره میشود و السلام ! پانقروف — بگوئید موسیو سیروس ! ببینیم که چیست ؟ — خوب اول اینراچه معناه میدهید که من بدریا بیفتم و غرق شوم و بعد ازان بمسافۀ يك ربع ميل دور از ساحل در ميان يك مغاره پیدا شوم ! ؟ — میگوئیم که بیهوش شده بودید ، و به بیهوشی تابه مغاره آمده اید . — این تأویل هیچ قبول نمیشود . بگذاریم . اینرا چه میگوئید . از مغارۀ که من در ان افتاده بودم تا به شمینه های شما که بقدر هشت میل مسافه است توپ چسان آمده توانسته است ؟ هاربر — به ذکاوت و درایتی که سگها دارند . . . ژد ده ئون — عجب در ایت ! باوجودیکه باران بسیار شدید ، وطوفان هم بود سگ در شمینه ماخشك وبی ترشدن رسید . ؟ سیروس — ازینهم بگذریم . آیا در خصوص مجادلۀ سگ با دو غونق و بالا پرابردن سگ، وتلف شدن دو غونق چه میفرمائید که بشنویم ؟ پانقروف — براستی که اینمسئله هیچ دانسته نشد و هم زخم دو غونق بسیار عجایب بود ! سیروس — ازینهم گذاشته پیداشدن دانه ساچمه را در گوشت آهو بره چه بگوئیم ؟ پیداشدن صندوق پر از اسباب ضروری خود ما ترابی آنکه از کشتی قضا رسیدۀ ان بیابیم چه تفسیر کنیم ؟ رسیدن کشتی خود را در وقت ضرورت در نهر مرسی چه بگوئیم ؟ وقتی که با بوناد و انتور گردش میکردیم دفعتهً پیدا شدی شیشه را که ما را بریو