Page 249

-( ۲۰۸ )- وجود قضازده‌گان مظنون اثری نیافتند بلکه ساحل را نیز بيك وضعیتی دیدند که هیچ کشتی در آنطرف نزديك شده نمیتواند . ژه ده ئون گفت . — اگر بخواهیم که مسئله مشکلهٔ وجود داشتن قضازده‌گانرا در جزیره حل وفصل نمائیم میباید که ساحل جنوبی را نیز تمامها گردش کرده از راه دماغهٔ پنجه به ضرابته اوز برویم . آیا تادماغهٔ پنجه ازینجا چقدر مسافه تخمین خواهد شد ، مسیوسیروس ؟ — درآمده گیها وبرآمده گیهای ساحل را هم که داخل حساب کنیم بقد رسی میل تخمین میشود . هاربر — اما از دماغهٔ پنجه تا بفرائیته اوز نیز بقد رده میل مسافه موجوداست . ژه ده ئون — همه را چهل میل فرض کرده بر همین راه رهسپار گردیم بهتر است . چرا که باینواسطه هم سواحلی را که تا به اینوقت ندیده‌ایم تحقیق و تفتیش میکنیم وهم مسئلهٔ را که فکر مارا سراسرمشوش و پریشان داشته حل و خاتمه میدهیم . پانقروف — بسیار درست و خوب فرمودید اما کشتی خود ما را که در نهر مرسی گذاشته‌ایم چه خواهیم کرد ؟ ژه‌ده ئون — کشتی ما از بیست و چار ساعت است که در همانجا که بسته‌ایم مانده . يك دوروز دیگرهم اگر بماندچه ضرردارد . چونکه دزد در جزیرهٔ ما نیست که بترسیم که مبادا دزدی شود. — اما من هر وقت که مسئلهٔ سنگ پشت را بخاطر میآورم در نبودن دزدشبهه‌ناك میشوم. — جان من توهم چه فکرهامیدوانی، مگرکاسه پشت را آب دریا راسته‌کرده نبر ده بود ؟ همچنین نیست موسیوسیروس ؟ مهندس برین سخن کلمهٔ « که میداند » را در میان لبهای خود زمزمه کرده دگرچیزی نگفت . ناب دهن خود را برای چیزی گفتن خواست باز کند ولی باز خاموش ماند مهندس گفت : — بگو ناب چه میگفتی ؟ — اینرا عرض کردن میخواستم که هرگاه از راه ساحل جنوبی بفرائیته اوز رفتن