Page 86

۷۷ وسائر مواد دیگر تعیش میکنند ؛ بعد از ان گوسفند و بز و آهو و حیوا نات سائره نباتاترا اکل و بلع نموده آنها را نیز انسانها میخو رند و نهایت الامر حشر اتیکہ در وجود انسانست از گوشت انسان تعیش میور زند . و الحاصل اگر در جمیع مكونات دیده شود قاعده کلیه و قانون عمو میۀ طبیعت را می بینم که تعیش و زندگانی یکی را برخوردن و محو کردن دیگر موقوف داشته است . پس ما که از جنس حیوان و بالتخصیص از حيوانات لاحمه ایم چسان بر خلاف طبیعت برویم ؟ و اینکه میگوئید که اگر گوشت خواری ما طبیعی میبود باید که ما حیوا نا ترا بدست خود ذبح نموده میخوردیم . حالاً نكه اینحال دلیل بر طبیعی نبودن گوشتخواری ما نمیکند . زیرا چنانچه در اکثر مألوفات ما عادت بمقام طبیعت قایم گردیده این نفرت نیز برای ما از عادت عارض شده است. مثلا اگر من از زمان صباوت شاگرد قصابی میشدم میپندارم که حالا گوسفند کشتن و هندوانه را شکستن بنظرم مساوی میبود . و در خصوص تفريق ميته و مذبوح اگر بگوئیم که در پنجا امر شارع چنین است چونکه شما از منهج صراط المستقیم دور افتاده ایدلهذا به شما چنین گفته نمیشود لاجرم میگوئیم که این نفرت ما از ميته ورغبت ما به مذبوح نیز از طبیعت نی بلکه از عادت مار انشأت کرده و آن يك طبیعت ثانی برای