Machine transcription
۱۲۸
برامد : كه بر يك مناره برايد ، ودرزير مناره يك ابريقی بنهد . وابريق را از آب چنان مملو کند که آب بدیگر طرف اصلا نپاشد ؟
سقا وجمله حاضرين بيك زبان دعوا نمودند که این عمل خارج امکانست . پس حضرت امام از میان برخاسته گفت ــ که اینعمل هیچ بعدی ندارد. ويك ابريقی را در زیر مناره که در آن جوار بود وضع نموده خودش بر مناره بر آمد. واز انجايك نخی تا بمیان ابريق آویخت . و آبرا از سر نخ آهسته آهسته ریختن گرفت . وبواسطهٔ نخ مذکور آب بی آنکه بدیگر طرف بریزد ابريقر املا نمود . وحضار را از بنر ونیز بعقل وعرفان خویش حیران ساخت .
روایاتیکه در خصوص آخر عمر امام مذکور است : الحق خیلی شایان تحسر وتأسف است. چنانچه میگویندکه حضرت امام در اواخر ایام حیات خویش از کثرت اشتغال بعلت عمی مبتلا شده اند ثروت و ساما نیکه در اول نیز از یشان مفقود بود در ان اوان سر اسر از یشان دست کشیده بفقر و عجزي نهایتی گرفتار آمده اند . تا آنکه بلطف ومروت ديگران محتاج شده اند. واین نظم پر حکم آتی را در چنان حال پر یاس و الم انشاد فرموده اند :
نظم
نهاية اقدام العقول عقال واکثر سعى العالمين ضلال
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
