Page 268

( ٢٥٩ ) مشغول ته دای نهادن سدهای دریائی میشود : آیا برای چه ؟ برای نفقهٔ حال و سعادت استقبال اطفال بی پر و بال خود ! . . . . . این است که این مشت پر محقر نیز بهمان گونه حیات غریبیه ، و شوق و هوس عجیبه برای نفقه و پرورش آن چوچه های چون لخت جگرش بهر سو بال و پر میزند ؛ گلویش را نذر حلقهٔ دام صیاد ، و سینه اش را آماج سا چمهٔ تفنك جلاد جفابنیاد ، و وجودش را طعمهٔ پنجهٔ شاهین ستم نهاد قرار داده ، و هزار گونه ظلم و بیداد را بر خود گوارا ساخته از جنگل بجنگلی ، و از مزرعه بمزرعهٔ بال افشان نفقه آوری میگردد ! آیا چرا ؟ چونکه آن دو چوچهٔ اصغر بی بال و پر که پیش از سه روز از تخم چو نه مشال بجانی سر بر کشیده به طعمه و پرورش محتاج است ! بنگر بسوی این دوکله گکهای كوچك خس آشیانه ، و این دو منقار كوچك خوش ترانه که بچه گونه آهنگهای مخالف نغمهٔ قانون سرور و طرب را راست مینماید ، و بچه حس غریبی بال و جد و عشرت میزند . آیا چرا ؟ چونکه می بیند : که مادر شفقت گستر ، رزق آن بخبر جهان پرشور و شر را بمنقار محبت اثر گرفته از روی هوا بسوی آشیان در فرو آمدنست ! . . . . . سبحان الله ! آواز شهیر لاهوتی همراز آن طایر کوشش دمساز ،