Page 187

( ۱۷۸ ) جهانی از صفا در سعی طوفش میدود بیخود گهی تا مروه وز مزدم گهی تا عمره ومینا ز بس از ناودانش آب رحمت میچکد هردم ز فرق تشنگان یکقدر و دا امواج او با لا تعالی الله ز شان وشوکت و جاه و جلال او که بر پا پشدستی میکنند در سجده اش سر ها نیاید در بیان تو صیف حسن بیمثال او که گر مژگان کشابی بر رخش دل میرود از جا بگفتن بر نیا بد تا نه بینی روی زیبایش شنیده کی بود ما نند دیده بشنوای دانا صدای ذکر تسبیح خلایق بر درش هر شب بگوش ملاء اعلا رسد تا مسجد اقصی برهنه پا سر و بی پا بکویش هر طرف بینی غریب ومنعم وشاه و گدا و عاشق وشیدا ازیندر هیچکس نومید ( طرزی ) بر نمیگر دد در اغوش تمنا آورد دنیا و ما فیها در بیت الله زاد الله شرفها تحریر یافته ودر دمشق شام شریف برای مؤلف عاجز ( محمود طرزی ) فرستاده شده سنه ۱۳۰۹