Page 106

(۹۷۶) در میان ظلمت بسیار تیره گذاشت . طوفان رفته رفته کسب شدت مینمود . صدای هولناك سامعه خراش که از ین حوادث طبیعت متولد میشد لحظه بلحظه بر خوف و خشیتم می افزود .. تار یکی ئیکه از خاموش شدن شمع در درون خانه حاصل شده بود با ظلمت مهیب خارجی انظام نموده اتاقم بعینه صورت قبریرا گرفته خودم را زنده در گور میدیدم از صداهای مخوف و مهیب زلزله سماوی رعد ، و از چکاچاك صا عقه و برق چنان گمان میبردم که قیامت بر پا شده است . لاجرم هر دو گو شم را بدستمالی محکم بستم تا آنکه از شنیدن آن صداهای جگرخراش گوشم را راحتی حاصل آید ؛ و هر دو چشمم را پوشیدم که تا از ان ظلمت پر هراس چشمانم را زحمتی نرسد در انحال بر سر تختیکه خزیده بودم خودم را مانند میت نامتحر کی حسن مینمودم یکمدت کمی نمیدانم که بخواب رفته ام یا در بحر استغراق غوطه خورده ام ؟ بهرصورت از جهان بیخبر بودم ! تا انکه بعد از ساعتی چشمم باز شد ! الله الله چه می بینم ! ! اینکه می بینم به بیداریست یارب یا بخواب ؟ دیدم که او تاقم باز غرق نور ، و جهان از انهمه ولوله و دهشت در حضور مانده بود . چون از ان حال مظلم دهشت انگیز هيچيك اثری ند یدم بی اختیار از خوابگاه هم بر خواسته به نزد پنجره آمدم و بر سر آرام