Page 102

( ۹۳ ) در انلحظه بجز من سودا مزاج دیگر هیچ کسی از اعضای موجوده قصر سعادت حصر بیدار نمینمود . بلی اگر تشویش افکار و سودای بیشمار یکه مرا در خصوص انجام مقصد خیر مرصد خدمت با سعادت وا لابزرگوارم دامنگیر خیال است دیگر یرانیز میبود البته ایشان نیز مانند من به نشستن مجبور میشدند . والحاصل بنده نیز ازین سکونت وسکوت عمومی استفاده خوبی کرده بودم . از هر طرف که گوش میگرفتم بجز سکوت دگر چیزی نمیشنیدم . باز هم اگر صدایی بگوشم میرسید همانا شل شل دلربای موجه های كوچك كوچك خوشنمای بحر صفا سیما بود که ما نند عاشق جنون مشرب زنجیر بپا كف دست محبو به ساحل لطافت ادا را پی هم بوسه میزد ؛ و گاه گاهی که تکرر نغمات بلبلان بیقرار از شاخ سار باغچه های جنت مثال دور و نزديك بگوشم میرسید هوشم میپرید، و قلبم میطپید ؛ و برقابت آن بعضاً آواز خواننده کان موسیقی شنا سیکه مستانه و بخودانه از پای عمارت در عالم مهتاب میگذشتند و تغنی مینمودند بی اختیار بفریادم می آورد . در هر طرف که نظر میانداختم مناظر تطز ربای بوغاز دلنو از بدیگر گونه جلوه مینمود . انوار قمر ضیا نثار بوغاز بی انباز را ببارش باران نور شاداب نمو ده بود . موجه های لطیف دریای پر انوار که از پرتو ضیای مهتاب گویا از يك