Page 98

نکوبشنوند و خدا یارشان پسندند بود خوی و کردارشان بحق است از ایشان همه فکر و هوش بجز حق از ایشان نه سمع و نه گوش بحرف بد کس ندارند کار نمایند از زشت گوئی کنار چو پرسد خداوند روز شمار ز اعضا که ایشان چه کردند کار بود گوش مسئول در آنزمان ز گفتار باطل که بشنیده آن چو گوش است مامور سمع نکو اگر بشنود زشت پرسند ازو چو پاکان دین به یقین داشتند بحرف بدی گوش نگذاشتند همه سمع شان حرف مرغوب بود همه گفت شان دلکش و خوب بود بود حرف زیبا در شاهوار که در گوش خوبان بگیرد قرار نَزَلَت اَنفُسُهُم مِنهُم فِی البَلاء کَالّذی نَزَل فِی الخَلَاء فرود آمده نفسهای ایشان در بلیات مانند کسی که فرود آید در نعمت و راحت چنانند مصروف ذکر خدا چنانند شغوف فکر خدا کز ایشان بجز طرز تسلیم نه بجز حق دگر حرف تعلیم نه اگر رنج ببینند و درد و بلاء بیابند در خرمی از قضاء