Page 82

۷۳ برون گر بیاید دم از شکل ہو دبیا د آندم ز لا تقنطوا چو حاصل زدنیا بہمین دم بود از بیندم چرا غافل آدم بود چو این دم بود دمبدم کار تو همین دم بود دمبدم یار تو ہمین دم رساند بمولا ترا ہمین دم دهد فیض عقبی ترا دمی بی‌خبر ایدل از دم مباش دمی دم شمارست بی‌غم مباش دلا از دم سرد مردم گریز مزن با دم تیغ دست ستیز دم سرد مظلوم در هر دمی همی چون دم تیغ ریز ددمی خدا را زدم سرد مردم حذر منه در دم تیغ بی‌باک سر چه خوش گفت سعدی که هر دم نیا بروح و روانش رسد صد دعا نگهدار دم را که عالم دمیست دمی پیش دانا بہ از عالمی است با ین دم دم خویش کردم تمام دمادم باصحاب دم والسلام در آغاز کتاب می فرماید روایت چنین دیده ام در کتاب کہ آرم رقم من بطرز ثواب