Page 338

۳۲۶ سخن چینی و کین و آز وحسد نیارد تعجیل در کارها کلامش خوش و بازیبانش بود دوستی در بود خشم ازو بود مقبلان را همه خیر پیش زایشان بود ترک شر در میان نه چون ما که محروم از خیر ها خبرنی ز خلق و نه از خود خبر اگر بر کسی خیر آید ز غیر شب و روز میلان بهر کار نخواهی چو خیر کسانرا پیش اگر خیر خواهی شعارت شود بیا خیر جوی و زشر باش دور کجا سالک و مرد حق را بسرد برفق و تحمل برد بارها نرنجد ز تو گرچه رنجانیش بود بجهر حق همه گفتگو زپاکی دین و ز خوبی کیش از آنست زایشان دلم شادمان همه بسته زنجیر حرص و هوا همه در پی زشتی خلق دهر نیارد بدل گاه برغو ضمیر بخود خیر خواهان بمردم شرر نیابی از آن خیر از بهر خویش ترا رنج و شر از کجا در رسد که خواهان خیر است مرد شکور