Page 327

۳۱۵ کسی کو جدائی بیارد میان توصول نمایند با وی بجان بدان ای برادر ز روی خرد که چون خشم آدمی در خورد دو قسمت خوردن زخشم انجان یکی از دیانت دوم از زیان ز راه دیانت چو خوردی غضب از ینشیوه شیطان شود جان بلب رضای خدا حاصل آید ترا درین از تو باشد خداست رضا زعصیان و از سرکشی های تو ز اکرام آرد بحالت عفو ور غیظ خوردن بود از غرور از انجا صل آید بنسبت عُيُور درون گرد آید ز کبر و حقد وزان حاصل آید درو رنج و صد نواسه از آن هشت آید پدید که زاد است اینها ز آب پلید بود اولش نقص دین ایجوان که گردی به اندوه او شادمان بشاویش گردی قرین عموم به او شادی و بر تو آید هموم شماتت بود در دمی حاصلش شود خوش که گردد بدی واصلش بیان آرد از بد که با اورسد بیان آورد ز آن و خرم شود