Page 312

۳۰۰ رفاهیت از بهر خلق خدا مرا ساخت از رنج عقبی جدا چنین یافتم رتبه بس جلیل بنزو خدا وند گشتم خلیل سیم انکه خود را به اسلام و دین ز اوضاع ایمان بکیش و یقین ندانند نخوت به از دیگران نباشد برایشان تکبر کنان نیار دکسی را بدید حقیر نه فرقی کند در غنی و فقیر شنیدیکه آن فخر هر دو جهان چه بد شفقتش در حق عاجزان چومسکین بدیدی و یا بیوه زن که بودی برایشان بلا و محن برفتی همراه شان از کرم بحاجاتشان رنجه کردی قدم ز فرموده سید الانبیاء بشد اینچنین وحی و حکم از خدا تواضع کنید و ندارید نگاه بچشم حقارت سوی کس نگاه چهارم بود انکه در هیچ حال ز نمام نآرد قبول مقال بحق مسلمان ز نمام بد ز حرف و مقالش گهی نشنود سخن جمله از عدل باید شنید ز نمام فاسق چه آید پدید