Page image — the source of record
Machine transcription
۲۹۲
نفس گشتگان و ز شهوت جدا ز شهوت جدا و بحق آشنا
ازین غم چو خود را جدا کرده اند همه رو براه خدا کرده اند
نه چون ما که روز و شب اندر خراب در معصیت کرده بر خویشتن باز
همه غرق شهوت هوا و هوس هوا و هوس حاصل عمر و بس
ز پاکان هوا و هوس دور دان از ان پاک دارند روح و روان
همه شهوت شان بود زیر خاک دل و دیده و نفس شان است پاک
بپاکی شب و روز مصروف کار بهر حال موصول در راه یار
مَکظُومًا غَيْظُهُ
فرو خورده شده است خشم او
فرو خورده باشند قهر و غضب ز قهر و غضب فارغ و از تعب
ولی اینچنین ای برادر مکن که گردد غضب دفع از بیخ و بن
پندار کاندر تن عارفان نباشد گهی قهر و خشم ایجوان
همین قوت اندر وجود از خدا مقرر بود بهر بس کارها
وجودش بود در تن حق شناس ولیکن چوبینی ز روی قیاس
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.