Page 289

۲۷۷ وزان دور باشی ز اطوار زشت کنی از محبت بدل داشت گشت کنی تشنگی را تو بر خود شعار بیا د آوری عطش روز شمار چونانت بکام و بود آن پیش چو یاد آوری رنجهر بهر خویش حکایت شنیدم یکی عالم نیک نام بشد نزد یوسف علیه السلام بگفتش که ای شاه والا گهر چرا جوع داری بخود بیشتر گرسنه چرا باشی ای پاک زن خزینه بدستت زر و نیز زجوعت چه حاصل نهان و عیان که از جوع بر نقص جانی رسان چه سودت که باشی گرسنه مدام ز جوعت چه خیر است تا زان کام پاسخ پیمبر زبان بر کشاد جوابش نگر تا چه فرزانه داد ازین جوع دارم بسی پایگاه باینجوع دارم بسی کارها اگر من نباشم گرسنه مدام ز حال گرسنه که آرد پیام وگر سیر گردم من اندرون ز حال فقیرم رسد علم چون