Page 287

۲۷۵ قبولش نفرمود خیرالبشر بفرمود کای اخ نیکو سیر بانیم نباشد هوس هیچگاه درینره قدم بر ندارم زراه نخواهم من آسایش اینجهان که سیری و غفلت بود توامان بسیری و غفلت مرا کارنیست که مرغافلانرا بحق بار نیست نمیخواهم از فرط شوق مزید که جوعم همه وقت باشد مزید رفیق هم جوع باشد مدام زجوع آورم بهر دل اصل کام چوسیری امانم بیار د ز جوع چنان سوی مولی نمایم خشوع مرا این بود حاصل مدعا گرسنه بگردم برای خدا زروزی بروزی رسد لقمه شود بهر این نفس دون لطمه تسلی ازین گرشود یک زمان باین نفس ماند هوس در ضمان گهی باید و گاه محزون بود بکام دلی نفس من چون بود چو یابد همه شکر یزدان کنم چوفاقه بود طاعت آسان کنم نخواهم کلید و نه گنج جهان من و جوع باشیم یار جهان