Page image — the source of record
Machine transcription
۱۹۵
برنگش ز سرخی نشانی نماند گل ارغوان زعفرانی بماند
بها ندام او لرزه اندرفتا ازان لرزه در جای خود در فتاد
مریدان بحیرت دو چار امدند تعجب کنان زار و زار امدند
کسی پای مالید و کس سر گرفت بجان همه آتش اندر گرفت
پس از ساعتی چند ان نیکخصال بصحت گرائید زان گونه حال
بهوش آمد انمر شد راه دین زبان توبه گویان و دل در یقین
به تن لرزه از هیبت کردگار همی کرد بس گریه زار زار
ز حضار شخصی که نزدیک بود بپرسش زبان در حضور بکشود
که ای پیر دانای بادین و هوش چنین حالت از چه آمد پیش
چه حالت بدانحالت جان گداز چه پیش آمدت ای شه پاکباز
بدو گفت آنمر شد با خبر کزین ما جرایم مپرس ای پسر
نه حرفیست کاظهار او خوبست که پنهانیش بهر من میز بوست
ندارم توانی که آرم بیان نه دل را یارانه تاب زبان
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.