Machine transcription
۱۷۶
زبانم ز تو استعانت بجُست | ز امداد دیگر امیدم شکست
ز تو خواستم بس ره مستقیم | درین راه رفتم چو شخص سقیم
بگفتم همه از ره عارفان | ولی صرف شد عُمر چون مسرفان
ز راه غضب از تو جستم پناه | براهِ غضب نامه کردم سیاه
بگفتم هزار و نکردم یکی | نه حاصل ازان پیش شمداندکی
بعذر و اچّه حاجت برویِ لئیم | چو امروز پیدا ست شئ ذمیم
درین عُمر رفتم نه راهِ رضا | نماندم دمی از غرور و هَوا
توکّل نکردم به تو ای کریم | همه بود امیدم از هر لئیم
تو رزاق و من رزق جویان زغیر | تو با من من از جهل پویان زغیر
ز تو رزق و مشکور من از دیگرا | ز تو رزق مقسوم و من دربدر
مُقدِّر مُقرّر ز تو عِزّ و جاه | من از جهل از دیگران جاه خواه
تو از آب دادی وجودم نجاک | ز نارِ هوا جسم دادیم پاک
من از جهل خواهم ز غیر تو رو | نشد حاصلم هیچ و شد آبرو
حکایت بیست و دوم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
