Page image — the source of record
Machine transcription
۱۳۹
چه زردی که شرمنده سرخی ازو چه زردی همه نورها اندرو
چه زردی که حاصل زر ازونیای چه زردی عطای شه کارساز
چه زردی زر خالص خوش عیار چه زردی عطا گشته از نزدیار
چه زردی گل زرد رنگ بهار بسنتی که خلعت عطا کرده یار
چو سرخی پند است اندر عوام نشانی ز زردی جدا کرد کام
شناسند از خلعت زعفران محبان خاص خدا را نشان
غرض زردی رنگ شاهد بود که این بنده خاص و زاهد بود
بود نرمی و حلم زایشان عیان نه امکان بود خلق شانرا بیان
ندانی که این حلم و نرمی چراست و یا اینکه این حلم شان از کجاست
بسنتی که خالق به انسان فزود همین حلم همراه پیدا نمود
هرکس که این حلم بود آشنا ستایش نمودش همه کبریا
غرض از عطای خدای جهان همین حلم در بنده آمد عیان
ولیکن ز اطوار و کردار دهر ز اوضاع وقت و ز ادوار شهر
این کتاب از محمود جان خطاط میباشد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.