Page 130

۱۲۰ زبیداری شب همه کار تا به زبیداری شب بر و بار تا به زبیداری شب رسیدی بحق دل عاشق از آشنائی بطپق زبیداری شب بچشمت ضیا ضیائی که بینی تو سرّ خدا زبیداری شب خدا مهربان شود بر تو ای جان من این بیان حکایت شنیدم که از فرط جهل و غوا کسانی که بودند دور از خدا ازان امت لوط علیه السلام که جُستند بی راه و بیجای کام لواطت نمودند بر خود شعار برون برد شهوت از ایشان قرار بوعظ نبی گوش نگذاشتند بسر دانش و هوش نگذشتند نشد زامر معروف سودی پدید ز حق شد عقابی برایشان مزید ملک شد مقرر ز نزد خدا که بنیادشانرا برآرد ز جا ملک بعد فرمان چو آنجا رسید وز ایشان بگردید عطلت پدید بر ایشان سخن لوط آغاز کرد سر رشته گفتگو باز کرد به