Page image — the source of record
Machine transcription
۱۱۲
به آن بخشش نور شبحات بان شاہد لیل نیافقتم
بچشمی که او هست گریان دوست بجانی که او هست نالان دوست
بصبحی که لب ریز باشد زنور بشام غریبان چو گیسوی نور
بیدویکه بیمار را در شب است بجانیکه عشاق را بر لب است
بموی دلاویز خوبان قسم بخط سیه فام جانان قسم
بموئی که واللیل در شان اوست بروئی که والشمس تبیان اوست
بروئی که تفسیر او والضحی است بموئی که تعبیر او والدجی است
بسودائی طرهٔ تار تار برسوائی عاشق بیقرار
برخی که لب ریز خون چون گلست بموئی که آشفت چون سنبل است
به شوخی که چون زلف بر رو کشد شبی را بروزی به پهلو کشد
بآن نور صافی دل دوستان به آنقد خم گشته راستان
به نوریکه روشن نماید شبان دماغ و دل و چشم و جان رهان
بآبیکه ظلمات شد جای او بخاکی که شد عرش ماوای او
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.