Page 99

۸۶ رحمه الله الملک الغفار بود فرمود که در حرب تبوک اکثر یاران از صعوبت خر و این ئیساق سراپا مشاق از شدت سموم و تشنگی حراق از پا فتاده و بسبب زحمت رشته حرارت هوای همچون دوک گردیده دل بر هلاک نهاده بودند چنانچه آیه وافی هدایه و قالوا لا تنفروا فی الحر قل نار جهنم اشد حرا لو کانوا یفقهون درباره حرارتش نازل شده و عن عمر رض قال خرجنا فی قیظ شدید و اصابنا فیه عطش شدید حتی ان الرجل لینحر بعیره فینعصر فرثه فیشر به فلذالک سمیت غزوة العسرة و من جاهد فيها بجيش العسرة روح ع ۱۶۹ و عم زاده من نیز دران میان بوده من مطهره آب را پر کرده در طلب شان شدم چون بسر وقت عم زاده خود رسیدم گفتم آب خواهی خورد او بدیگرے اشارت کرد چون بدیگرے رفتم دیدم که هشام بن عاص بود او نیز بدیگرے اشارت کرد چون بدان یمین رسیدم او جان داده بود چون پس بدمین رسیدم او نیز جان داده بود چون بعم زاده خود رسیدم او نیز رضا بقضا داده شربت اجل از دست ساقی ازل نوشیده جان عاریتی بجانان حقیقی سپرده انا لله و انا الیه راجعون و همین حکایت بزبان عربی در تفسیر روح البیان نیز مذکور است ۹۱۰ ح ۱ و نیز آورده اند که آن نو باده بستان لاہوت با کوره باغستان ہدایت سبط نبی نجل ولی جناب حضرت امیر المومنین امام حسین بن علی رض بادی رسید و غلامے را دید که بالائے گاو آهن زمین را شیار میکند چون روز بچاشت رسید سه قرص نان جہتہ تناولش آوردند ناگاه سگے را دید کہ بمطمع نان در برابر غلام استناده غلام یک قرص یمین را نیز داده آن را نیز بخور د جناب حضرت رض از غلام پرسید که وظیفه روز مینه تو چند است گفت کہ ہمیں سہ قرص کہ بسگ دادم فرمود که چون همه را بسگ دادی از برای خود چه گذاشتی گفت اے امیر زاده این سنگ را دانم که از راه دور بطمع نان آمده شرط کرم و مروت لے بمعنی با دگری که امشب وز د عه ۲ ه بمعنی جنگ ۱۲ ۳ ه بضم میم و تشدید قاف بمعنی سختیها جمع مشقت ۱۲ ۴ ه بمعنی با دگرمی که بر وز و زو ۱۲ ۵ شه نام موقعه ۱۲ شه این آیت در رکوع قبل از رکوع آخربز ۱۰ شه بالفتح بمعنی گرمای تابستان و بمعنی سخت گرم شدن ۱۲ که بالفتح بمعنی سرگین در شکمبه ۱۲ شه این آیت در رکوع ۲ بعد از رکوع اول جزو ۱۰ ظله بمعنی میوه تازه و نورسیده ۱۲ ع ه یعنی نو رس ۱۲ ۱۲ کے بمعنی فرزند فرزندان و طایفه از فرزند حضرت یعقوب ۱۲ ۱۳ه بتقديم نون بمعنی نسل اولاد ۱۲ ع