Page 26

۱۹ ليعتبر من مضى قبل ان يحيى على رأسه القضا ويجتهد في طريق الحق ذاكرا له فى الغد والرواح و يتهيأ للموت قبل نزوله والوقت يمضى كالرياح فاين الذين وقعوا في اكفار الرسل والانبياء مضوا والله الى دار الجزاء وسينقضى الزمان كله فلا يبقى احد على بساط العالم من ملك وجن وبنى ادم وتطوى صحائف الاعمال وتنشر يوم السؤال وتظهر كل جليل ودقيق فيا شقاوة اهل الخذلان ويا سعادة اهل التوفيق روح ۷۰۲ ح ۱- آورده اند که از جمله ۱۲ وصایای اورنگ زیب که در حین ارتحال ازین دار پرغرور و فریب که رخت زنده گانی ازین جهان فانی مے بست و بعالم جاودانی مے پیوست یکی آنکه چون بعد از فوت غسل مسنونه مرادر کفن بگذارید سر برهنه بدون دستار مرا در قبر برارید که عمر عزیز را بمعصیت و گناه گاری و غفلت و بته روزگاری صرف و در پے مواد ہوس تلف نموده بسر برده ام فرح ہوس از سرم یک سرمو نه رفت * سیاهی ز مورفت از رونه رفت * شاید که چون مرا سر برهنه بحضور فایض النور چنان شاه جهان پناه عظیم الشان کشان کشان حاضر سازند امید که بنی سائل معصیت آلود را اندور رحمت عمیم خود شرمسار و منفعل و خجالت اندوز نگردانند و رحم نموده از سر تقصیرات من گذشته عفو فرماید لانه شفا للعليل ارحاء للخليل قال الفضيل بن عياض رض انى لا اغبط ان اكون ملكا مقربا ولا نبياً مرسلاً ولا عبدا صالحاً اليس هؤلاء يعاينون القيمة واهوالها وانما اغبط من لم يخلق لانه لا يرى اهوال القيمة وشد ايدها وذلك لان من عاين الامر على ما هو عليه اشتد خوفه ولم ير لنفسه حالاً ولا مقاماً روح ۸۸ مراج ۲- قال الربيع رض دخلت على الشافعي ليلة مات فقلت له كيف اصبحت فقال اصبحت من الدنيا راحلاً ولا خوانى مفارقاً ولكأس الموت شارباً ولسوء اعمالی ملاقياً وعلى الكريم وارداً ثم بیکی طبقات فرد توکریم مطلق و من گداچه کنی جز اینکه نخوانیم در دیگر بناس بکجا روم چو برانیم فرد امیدم بتو هست زاندازه بیش * مکن نا امیدم زدرگاه خویش رباعی وفدت على الكريم بغير زاد : من الحسنات والقلب پيش كے وقد رسولى السليم * فمحل الزاد اقبح كل شئ * اذا كان الوفود على الكريم : رباعے