Page 174

گلیمی پوشند و بمینی در زندانتهی چه مال دنیوی که خیرت مآل و غم زو است و متاع دینوی که کثیر الانتفاع و فرحت افزاست آن ست که در راه رضائے جناب حضرت حق جل ذکره بے من و اذی صدقه محتاجان و نفقه مسکینان گردد که ومن یوق شح نفسه فاولئک هم المفلحون که تا از خرمن ذی میا من شان خوشه و از خوان نوال و احسان شان توشه و از مائده انعام عام شان فایده برداشته ماجور و مسرور گردند و هذا انما سمي لاهل الحق والبصر لا تقلید الاعمی و الاعور و لفظ الصدقة اربعة احرف كل منها اشارة الى معنى اما الصاد فالصد اى الصدقة تصد وتمنع عن صاحبها مكروه الدنيا والآخرة واما الدال فاالدليل لا نها تدل صاحبها الى الجنة واما القاف فقربة الى الله تعالى واما لماء فهد اية الله تعالى روح ۲۸۹ جرا و صدوقه الذين ينفقون اموالهم في سبيل الله ثم لا يتبعون ما انفقوا منا واذًى لهم اجر هم عند ربهم ولاخوف عليهم ولاهم يحزنون شاهد این حال و مبین این اجمال است قال لقمان خدمت اربعة آلاف نبي واخترت من كلامهم ثماني كلمات ان كنت في الصلوة فاحفظ قلبك وانكنت في بيت الغير فاحفظ عينيك وانكنت بين الناس فاحفظ لسانك واذكر اثنين وانس اثنين واما اللذان تذكرهما فالله والموت واما اللذان تنساهما احسانك في حق الغير واساءة الغير في حقك روح ۲۱۰ ج ۲ نه آنکه شب و روز در فکر فراهم آوردن و اندیشه جمع نمودن مال دنیا عمر عزیز خویش را در بازد که واحضر ت الانفس الشح و نفس نفیس یعنے دین و بخل ۱۲ خویش را بطمع مال دنیا که بغایت خسیس ست در خواری دنیا و زاری عقبی اندازد و روزی از بارغ و زمین و کسب خود داند و از خداوند عم رزقه نداند. آورده اند که روزی حاتم اصم به نیت سفر جهاد عزم خویش را مصمم نموده زن خود را گفت که من چهار ماهه نیت سفر جهاد را دارم نفقه تو چند می شود که من بالفتح و تشدید نون بمعنی منت نهادن ۱۲ ۲ سی بفتحتین بمعنی چیزی که رنج کند م ۴ می این آیت در رکوع ربع جز ۲۸ - ه این آیت در رکوع قبل از رکوع ربع جز ۳ شه یعنی یا دوار دو چیز را ۱۲ شه و فراموش کن دو چیز را ۱۲ - این آیت در رکوع ۲ بعد از رکوع ثلث جز ۵ ۵ نام یکی از اولیاء اکمل است غیر از حاتم طائی ۱۲ م