Page 172

کرده بر جاده عبودیت ثابت قدم بود ند قیل قوم کذبوا نبیا انبا هم فحبسوه في بئر ضيقة المخرج ووضفوا على راس البئر صخرة عظيمة لا يقدر على حملها الاجماعة من الناس وقد كان امن به من الجميع عبد اسود وكان العبد يأتى الجبل فيحتطب ويحمل على ظهره ويبيعه الحرثمة ويشترى بثمنها طعامًا ثم يأتى البئر فيلقى اليه الطعام من خروق الصخرة وكان على ذالك سنين وقوله الله تعالى واستخرجه من البئر فاوحى الله تعالى الى ذالك النبي ان رفيقه في الجنة وفي الحديث ان اول الناس دخولا في الجنة لعبد اسود ۲ روح ۸۰۹ م ۲ - و نیز این حکایت بزبان فارسی از منتخب نقل شده و آن اینکه آورده اند که پیغمبری را امتانش در چاه انداختن بودند عبود نام اسود غلام سیاه پنهان از قوم بآب و نان و غیره مایحتاج خبر او را میگرفت و بسبب همین شیوه حسنه مرضیه وفاکه نمود جناب حضرت حق جل جلاله او را اول بفضل خود به بهشت خواهد رسانید این ست پاداش وفاداران امتی که تا در جمیع اهالی ممالک محروسه شیوه مرضیه حق شناسی طاق و طریقه حسنه وفاداری شهره آفاق گردد که ولا تنسوا الفضل بینکم ان الله بما تعملون بصیر رباعی چو خدمتگذارت گردد کهن + حق سالهایش فرامش مکن + گر او را هرم دست قدرت به بست + ترا همچنان بر کرم دست هست + و برشته یأس و نا امیدی او را بسته و به تیغ بیدریغ حق ناشناسی او را خسته و بخنجر تغافل اور اکشته نباید نمود فرد که پرورده کشتن نه مردی بود + ستم در پے داد سردی بود + فصل ۱۱ در بیان فضیلت سخاوت و فواید آن و مذمت بخل و مضرت آن چون همای توفیق سایه دولت بر فرق کامگاری افگنده پس لایق حال او آن ست که صحایف احوال خویش را بارقام احسنتم احسنتم لانفسکم وان اسأتهم فلها الآیة زیب و زینت داده که هل ۵۱ بفتح بضمتیک چیزی ۱۲ ۲ ۵۲ بالضم بمعنی پشته و دسته هیزم و علف ۱۳ ح ن ۵۳ این آیت در رکوع بعد از رکوع ثلث جز ۲ - ۵۴ بمعنی پیری ۱۲ ن ۵۵ بالفتح بمعنی خراب و زخمی و شکسته و بیمار ۱۲ غیاث این آیت در رکوع جز ۱۵ +