Page 71

۱۸ رحم دلی امیر المومنین ۱شفقت بر عامه رعایا و مرحمت و رفق بر کافه برایا بر ملوک عظیم الشان و سلاطین رفیع المکان لازم است چه که زیر دستان ودایع حضرت آفریدگار عز و جل هستند روزی امیر المومنین بعزم شکار بصحرا رفته بودند بدست مبارک دور بینی گرفته نظاره صحرای مرغ زار کرده بودند که ناگاه نظر کیمیا اثر بر قواره رسید که در و مرد ضعیف و ناتوانی علفی برای جانوران خود همیکوفت امیر المومنین مرکب بتیز رفتار سوار شده خود را نزد آن ضعیف و ناتوان رسانیدند - و از کمال شفقت و مرحمت خسروانه فرمودند که درین حالت ضعیفی همین قدر زحمتی بر خود چرا گرفته مرد ضعیف دست بسته بعرض حاشیه بوسان عالی رسانید که فرزندی دارم سیکین او در افواج شاهی خدمتی را بانجام میدهد - امیر المومنین ازین سخن متاثر شده آنرا بر فرودگاه خود آوردند و همراه خودتان در تناول طعام شریک گردانیدند و فرزند او را طلبیده بر خدمت آن ضعیف مامور ساختند و دو هزار روپیه از جیب خاص مرحمت فرموده رخصت کردند قطعه ببخشای ببخشائید بر تو در از غیب بکشانید بر تو اگر رحمت ز حق داری تمنا تو هم بر دیگری رحمی بفرما ۱ بنده درین ایام بکابل موجود بودم اولاً این قصه را از عزیز القدر عبد الکریم خان پسر عالیجاه عبدالغفور خان مرحوم نبیره عالیجناب حبیب الله خان مستوفی الممالک مرحوم با من گفته بود بعد از ان دیگری هم تصدیق کردن-