Page 6

۵ بسام احتشام پست و رقاب کاسره را بصمصام انعام زیردست ساخت مرسلی که بشب نخفتی الا قلیلاً و توكل علی اللهِ و کفیٰ بِاللهِ وكيلاً مبشری که مدام امتی گفتی بدرگاه چون وَقَليلاً مِنَ الليلِ ما يَهْجَعُون طبیب شفیع است بر اتقام آثام و مرضی وَلَسَوفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرضی انعام خوار مانده احسانش آنچه در آسمان هاست و زمین وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلعَالَمينَ ای از غبار کویت خاکی مے جو آدم خاشاک رہگذارت پرده بزار عالم گردیست آفرینش از استان جات ای آستان جاهت برز عرش اعظم ہرگز غبار پہلو بر دامن تو نشت سلطانی دو عالم زانشد ترا مسلم پس از خاک وجود آدم روزیکه می سرشتند از نور بحر عشقت کردند اقتباس شبنمم