Page 8

۳ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ سلطانی مسلم مرا ورا که مغر سر مرو در ابا دنی ترین جنود خویش قوت نا و پاسبانی شایان ستاریت که حصن حصین خویش را از تار ضیعف عنکبوت اگر جوئی از حشم محتشمتر بلیل بخوان اَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحَابِ الْفِيلِ اول و آخر بوجود حیات هست کن نیست کن کاینات میست درین دایره دیر پا کوس لمن ملک زند خر خدا ز دور قم هفت و چهار قرین لیک رقمش است هزار آفرین ہر فلکی را که بیار استه از پی کار دگری خواسته ین کھرین مهره مینا نما کرد بصنع از پی مردم بپا مشت خاکی بخمارش نهاد زاحسن تقویم شمارش نهاد