Machine transcription
۱۲
به پیش چشم سیاه تو شد خران نرگس به پیش عارض ماه تو شد شرم گل
عدو ز خوف کجا جان برد که از ره طبع عدوست همچو کمان جان تست همچو شباب
ز بسکه از دم تیغ تو خون شود جاری ز خون خصم شود با مرکب تو خضاب
برون ز غار نیاید ز خوف تا دم مرگ خیال تیغ ترا مبیندار پلنگ بخواب
به پیش عارض ماه تو آفتاب شرم بسان ذره نهان گشته در حجاب سحاب
شها غلام تو طرزی که در مدایح تو ز بحر طبع فشاند هزار در خوشاب
نظر بدر که لطف تو دارد از هر در نظر برحمت فیض تو دارد از هر باب
امیدوار چنانست کزره احسان کنی دراز غلامان خود بحشر حساب
بود ضمیر تو سر از ضمیر خویش هیچ بود غلام تو در وار غلام خویش شتاب
همیشه تا که سردی شود مزاج یخ مدام تا که زباد انجماد یابد آب
بود محب تو همچون گهر عزیز القدر بود عدو تو همچون حباب خانه خراب
قصیده خریفیه در منقبت شاه ولایت حضرت علی رضی الله عنه
خزان رسید به بستان ز قدرت جبار ز حلت یرقان باغ یافت بیمار
ز برگ ریزی باد خزان درختانرا رسیده کاه ببیماری از کرانبار
اگرنه عارضه هست باغ را ز چه یافت بسرح روئی او راه زرد رخسار
چنان گرفت تب لرزه نخل بستانرا که نیست مرکز ش امکان خاستن زنهار
بسی بناز و نعم غره بود باغ کنون کشید نعمت و اقبال او بادبار
بسی به دولت و دار فخر داشت بها چه واقع است که او را را و شد از ادبار
مگر رسید به بلبل غم زبان بندی ق مگر بسار رسید است علت سار
که آن نمیکند آهنگ ناله سحر که این نمیکند آغاز نغز گفتار
شد انکه بلبل شیرین دم غنچه شیرین کنون بباغ شده زاغ دل سیه قار
نهاده
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
