Page image — the source of record
Machine transcription
زبان بنطق کشایند از زبان دانی کلام روح فزایت چو بشنود طیور
سخن دو وزلی خامهات بسبحان که شهر بند معانی بود ز تو معمور
سخن بعهد تو نازد چو گل بفصل بهار سخن برشک بود از تو چون سخن مشهور
اگرنه پای شریف تو آمدی بمیان سخن بمیان سخن سنج میشدی مهجور
سخن بمدح تو بالد چو در حبیب خدا سخن بوصف تحسین دچو داغ شمع زنور
چنین صفات طبعات چرا نباشد جمع که هست پیش تو آئینه خاطری مجذور
کجاست ائینه و جام جم چه حرف است که جسم مردم دانا بود چو دل پر نور
جناب میر حسن کج بود بتجلی حسن میان مردم دانا بستان خود مشهور
من از کجا و صفات کمال او بکجا که نور روز چه داند دل شب دیجور
کمال علم وحیا و دها و علم و ادب صفا و عقل و شعور آمده از و بظهور
مبردات شریفش کجاست معلومی بشهر ما که شریعتش بود بشهر رو شرو
چه شکر گویمت ای صاحب حلیم مثل که این دانش فضل است پیش تو منظور
نیاده بانو بگویم بخیر و نیکی گوش که هست جمله جها نرا عبور بر لب کور
درین نفس نکوئی بجان دریغ مدار که نام نیک تو ماند علی مرور دهور
به بندگان خدا کن روش که بعد از چنان صفات تو گوید که این زمان محصور
بپای ظلم مدار و ثبات عمر حباب بیای خیر بریسد بعمر روی غیور
بیاد شیران نام نیک حاصل است نمرد آنکه بنام نکو بود مشهو
بوقت نعمت و دولت زبان بشکر کشا چو صابران بغم و رنج و درد باش صبوح
که تا همیشه رسول از تو شاد خلق رضا که تا مدام بود از تو خوش خدا غیور
همیشه تا که محرم یکی وعید دوبار قضا گره زده بر رشته سنین شهور
عد و جاه ترا عید چون محرم باد نصیب جان تو هر روز عید باد و سرور
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.