Machine transcription
۴۸
در لباس تهنیت این موعظه آورده ام
لائق شانت ندارم پیش خود تحفه دگر
هدیه ناچیز را بخش از قبول خود شرف
تا رسد نوک کلاه افتخارم تا قمر
شد دماغ من ضعیف و زیت فکرت شد تمام
نیستم یارا سخنگوئی کنم زین بیشتر
نیست نیرو بیش ازین کاین نامه طولانی کنم
رشته سازم ز طبع و هم بسلک آرم درر
در حقت گویم دعا و ختم سازم نامه را
زنده باشی سالها با عز و شان و جاه و فر
یا الهی تا که از مشرق بر آید آفتاب
تا که بر اوج فلک تابان بود شمس و قمر
تا که باشد آسمان را زیب زینت از نجوم
تا بود دارای رنگ و بوی خوش گلهای تر
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
