Page 299

كتاب الاقرار ۲۹۴ جلد پنجم محکم خود از شکستن وان ادعى المشتری انه اشتراه و به هذا العیب هو عیب بحدث و جدل لبایع ذلک قوله لانه باعث بر عیب فلزم لم یلزمه بھنا لامه اقرانه رضی (مبسوط وعالمگیری) و اگر خریده دعوی کرد که خریده بودم اینغلام را و دران غلام این عیب بود و انچنان عیبی بود که مانندان بعد از عقد خریدن پیدا میشد و فروشنده از ان منکر شد و اقرار کرد که اینغلام را فروخته بودم و دران عیبی بود و معلوم نکرد آن عیب را لازم نمیشود برا و بهمین قرار پیچ چیزی واذا اقر البایع ان بالمشترى عيبا يتوهم زواله محيث لا يبقى له اثر بان قال بعته هذا العبد و به فرحة ولم يسمها ولم يعينها فجاء المشترى يريد رده فقال البايع قد برأ العبد من تلك القرحة وهذه غيرها فالقول قوله وكذلك ان سمى البايع نوعاً من العيوب صدق انه قد ذهب وهذا غيره اذا كان مما يبراً وبذهب فلا يكون للمشترى حق الرد الا بيئة يقيمها ان هذا العيب عين ذلك العيب ويكون بين افراز البايع وبين المنازعة مدة لا يتوهم زوال القرحة باثرها في تلك المدة ولا قرحة بلحادية الا هذه فحينئذ كان القول قول المشترى وله ان يرد بالعيب على البايع كذا في المحيط ( مبسوط وعالمگیری ) و اگر فروشنده اقرار کرد باینکه در چیزیکه خریده شده عیبی است و آن عیب چنان بود که دور شدن آن و هم کرده میشد چنانچه فروشنده گفت که اینغلام را برا و فروخته بودم و در ان غلام دانه بود و آن دانه را ذکر نکرد و معلوم نکرد انرا بعد از ان خریده آماراده کرد رد کردن آنغلام را پس فروشنده گفت که بتحقیق آنغلام از ان دانه به شده و این دانه که براوست غیر از ان دانه است پس درینصورت معتبر قول فروش و همچنین اگر فروشنده نامید یک نوعی از عیب ها را راستگوی میشود در اینکه تحقیق آن عیب رفته و این عیب موجود غیر از ان است بشرطیکه آن عیب از ان قبیل باشد که به میشود و میرود پس خریده