Page 27

جلد پنجم ۲۲ كتاب الاقرار که آنحال معین باشد یا دین باشد پس آن مر فلانر است و گفت که من مزدور هستم برای او دران پس این اقرار او رو است و انچیزیکه در دست او باشد در ان روز همه آن مر فلانراست که ہیچ حقی اقرار کننده را دران نیست گفته ست امام محمد رح که باستحسان عمل میکنم د خضورت و پوشیدن پس هر دوی آنرا برای آن مزدور میگردانم و اگر مزدو را قرار کرد باینکه آنچه در دست من از چنین مال تجارت است پس آن مر فلانراست درینصورت انچیز یکه در دست اوست ازین تجارت در وقت اقرار او مرآن فلانرا میشود و انچیزیکه در دست او از غیر آن تجارت است پس آن فلانرا از ان ہیچ چیزی نمیشود و معتبر قول اقرار کننده است در بیان آن و همچنین انچیزیکه در دست او از مال آن تجارت باشد پس دعوی کرد آن اقرار کننده که اینمال تجارت مرا رسیده است بعد از اقرار من پس معتبر قول اوست با سوگند شرح ان اقر الا جير ان با یدی کا من تجارة او مال لفلان وفي يده صكوك و مال عين فهو كله لفلان و لو اقران ما في يده من طعام فهو لفلان وفي الحنطة وشعير و سمسم و تمر لم يكن من ذلك لفلان الا الحنطة و لو لم يكن في يده من الحنطة شيئ فلا شيئ المقر له (مبسوط الخسى) و اگر مزد و را قرار کرد باینکه انچیزیکه در دست من است از مال تجارت یا دیگر مال فلان است و در دست او کاغذهای وثیقه حقها و مال عین بود پس این همه مرآن فلانرا است و اگر اقرار کرد باینکه آنچه در دست من است از طعام و خوردنی مر فلانر است و در دست او گندم و جو و کنجد خرما بود درینصورت مر آن فلانرا از همین چیز ها نمیشود مگر گندم و اگر در دست او از گندم چیزی نبود پس مرکسی را که اقرار شده برای او هیچ چیزی نیست اقر لابنته في صحته بجميع في منزله من الفريا والاوانى وغير ذلك مما يقع عليه اسم الملك من صنوف الاموال كلها وله فى الدربيع دواب و غلمان وهو ساكن فى الدار قال ابوبكر الاسكاف يصح اقراره على القا الذي فایده د اقرار پدر در همین صحت بدان خود برای دختر خود همیه انچیزیکه در منزل است