Page 214

جلد پنجم ۲۰۹ کتاب الاقرار اگر شخصی اقرار کرد که در حق مکاتب کرده بودم غلام خود را و حال آنکه کودک نابالغ بودم و این مکاتب گفت که چنین است بلکہ مکاتب کرده تو مرا باینکہ بالغ بودی پس قول معتبر قول صاحب اوست همچنین ذکر شده است در کتاب خلاصه اگر گفت که که بودم از تو چیز مرا یا منکر که کودک بودم یا دیوانه بودم ملازم میشود آنچیز براو در مهد و صورتہ ہمچنین ذکر کرده شده است در کتاب محیط سرخسی الباب الثالث عشر فيما يكون اقرار بالشركة وما لا يكون وفي الاقرار فيما يكون مشتركا بينه و بين غيره والاقرار على نفسه وعلى غيره والافرار بشيء لنفسه ولغيره باب سیزدهم ثابت است بیان انچیز که اقرار حضور با شراکت و در بیان انچیز که اقرار بآن نمیشود و در بیان اقرار بآن چیزیکه مشترک باشد میان اقرار کننده و میان غیر او و در بیان اقرار نمودن بر نفس خود و بر غیر خود و در بیان اقرار نمودن بچیزی برای نفس خود و برای دیگری غیر او لوان رجلا في يده عبد فقال لفلان في هذا العبد شرك او قال شركة فله النصف في قول ابي يوسف رحمه الله تعالى وقال محمد رحمه الله عليه القول قول المقر في بيان مقدار ما اقر به واتفقا رحمهم الله انه لو قال فلان شريكي في هذا العبد او مشترك بيني و بين فلان او هولي وله كان بينهما نصفين وان فصل الكلام فقال هو شريكي فيه بالشراء وهو معي شريك بالعشر فالقول قوله وكذلك لو قال هذا العبد لي ولفلان لي الثلثان ولفلان الثلث واذا اقران لفلان وفلان حصة شركا في هذا غير صنيعتم فلاتنا في قول ابي يوسف وعند محمد البيان فيه الى المقر كما في الفصل الاول (مبسوط سرخسی) اگر در دست مردی غلامی بود و گفت که فلانرا درین غلام شراکت است پس انکسی را که اقرار برایش شده نصف آنغلام است بنا بقول امام ابو یوسف رح و گفته است امام محمد رح که معتبر قول اقرار کنند هست در میان مقدار آن چیز که اقرار کرده است بآن خواه قول بنصف کند یا بسوم حصہ یا چهارم حصہ ان