Page 206

جلد پنجم ۲۰۱ كتاب الاقرار فالقول قولها كذا في الفتاوي (عالمگيري) واگرزنی گفت مردي را كه بنكاح کرده بودی تراو تو کودک یا بالغ یادر خواب بودی یا گفت انزنی که بنکاح کردن صغیر تا و من دیوانه بودم و حال انکه به تحقیق معلوم بود دیوانگی انزن زن و پسر د نبر قول آنزن ست همچنین ذکر شده ست در کتاب عاید رجل أقرانه كان آقر وهو صبي لفلان بالف درهم وقال الطالب بل اقرات بها لى بعد البلوغ فالقول قول المقر مع يمينه وكذلك لو قال أقرررت لكبها في حالة نومي وكذلك لو قال قررت بها قبل ان اخلق ولو قال اقررت لك وانا ذاهب العقل من برسام او لسعر فان كان يعرف انه كان اصابه لم يلزمه شي وان كان لا يعرف ان ذلك اصابه كان ضامنا للمال (مبسوط) مردی اقرار کرد که در درستی وقتی که کودک یا بالغ بودم اقرار کرده بودم برای فلان بزار در هر طلب کننده آن در رها گفت که اینچنین نیست بلکه اقرار کرده بودی بهزار درهم برای من بعد از بالغ شدن قول در منیر قول اقرار کننده ست با سوگندش و همچنین معتبر قول اقرار کننده است اگر گفت که اقرار کرده بودم برای فلان بهزار درهم در حال خواب خود و همچنین معتبر قول اقرار کننده است اگر گفت که اقرار کرده بودم برای فلان پیش از انکه پیدا شده بودم یا اگر گفت که اقرار کرده بودم برای فلان واز من عقل رفته بود بسبب مرض سینه یا بسبب دیوانگی دیده شود اگر معلوم بود که این مرض او را رسیده بود لازم نمیشود براو چیزی واکر معلوم نبود که این مرض او را رسیده بود تاوان ده میشود مال راولو اقر الحر كان لفلان عليه الف درهم وهو عبد لزمه المال وكذلك المسلم اذا اسلم ثمر اقر انه كان قد اقر لفلان في دار الاسلام بالف درهم ثم انه دخلها بامان اوقال دخل علينا بامان فاقريت له وانا في دار الحرب وهو في دار الاسلام او المسلم يقرانه كان اقر به لفلان حين كان حربيا فذلك كله ملزمه اياه (مبسوط سرخسي) تميم سریم درام سرخسي صفحة ١٣ س ١١ بدعوى له عجهدية؟