Page 133

جلد پنجم ۱۲۸ کتاب الاقرار و آن هزار درم را بحکم قاضی برای او داد بعد ازان اقرار کرد برای دیگر کس بهزار درم دیگر تاوان ده نمیشود برای آنشخص دوم چیز را ازین هزار درم نزد امام محمد رحمه الله تعالی و اگر آن هزار درم را برای انشخص اول بغیر از حکم قاضی داد تاوان ده میشود برای آنشخص دوم پنچصد درم را و اگر گفت که فلانرا بر پدر من هزار درم است اینچنین نیست بلکه مر فلان دیگر را هزار درم است بر پدر من پس این بآنشخص اول هزار درم را بحکم قاضی داد تاوان ده نمیشود برای انشخص دوم چیز را و اگر داد آن هزار درم را بشخص اول بغیر حکم قاضی تاوان ده میشود برای انشخص دوم مانند آن هزار درم را همچنین ذکر کرده شده است در کتاب محیط سرخسی رجل اذا مات و ترك ابنين فلما فاخلا كل واحد منهما الفا ثم ادعى رجل على ابيهما الف درهم وادعى ايضاً اخر الف درهم فاقرا جميعا لاحدهما واقر احدهما للآخر وحده و كان الاقرار ان معا فان اللذى اتفقا عليه يأخذ من كل واحد منهما خمسمائة ويأخذ الآخر من الذي اقر له ما بقى في يده وهو خمسمائة ولو لم يقبضا منهما شيئاً حتى غاب الذي اقر له جميعا وجاء الذي اقر له الواحد وقد صار الى الحاكم فقال لى على الميت الف درهم و قدا قربها هذا الوارث لى فصدقه الابن وا خبر القاضى بما اقر به لغیره فان القاضي يقضى عليه بالالف كلها فان فان جاء الاخ و قد صار ماله تقضى عليه بالالف البقى فى يديه كلها ولا يرجع واحد من الاخوين على اخيه بشئى وكذ لك لو كان الذي اقر له جميعا قدم الذي اقر له وحده قضى له عليه بالالف الذي في يديه فان جاء الاخر و قد صار ماله قضى له عليه بالالف الذي في يديه ولا يرجع واحد من الاخوين على صاحبه بشئى و كذ لك لو كان الميراث دنانير