Page 75

جلد سوم ۶۸ کتاب الوکاله المحيض وطه جامعها فيه فطلقها في حالة الحيض أو في ذلك الطهر لا يقع الطلاق لان طلاق البدعة وطلقها بعد ذلك في وقت السنة يقع طلاقه (عالمگيري) وقتی که مردی وکیل کرد مردا را بائیکه طلاق کند زن ویرا بطریق سنت و حال آنکه زن ازان زنان بود که حایضه می شدند و وکیل کرد ایندان او در حال حیض و یا در حال پاکی او بود که شوهر جماع کرده بود با نزان در ان پاکی پر آکیم طلاق کرد نزا در حال حیض یا در همان طهر طلاق واقع نمی شود و وکاله باطل نمیشود تا آنکه ارطلاق کرد آنرا بعد ازان در وقت سنت واقع می شود طلاق او و كذاك لو قال لها في هاتين الحالة انت طالق للسنة أو انت طالق اذا طهرت فى الصورة الأولى وانت طالق اذا حضت وطهرت في الصورة الثانية لا يقع الطلاق واذا طهرت في الصورة الأولى او حاحا وطورت في الصورة الثانية فطلقها الوكيل يقع الطلا كذا في المحيط (عالمگيري) و همچنین اگر وکیل گفت مرز نرا در حالت حیض و یا طهر که جماع کرده بود در ان تو طلاق باشی بطری است یا تو طلاق باشی وقتی که پاک شدی در صورت حیض و گفت تو طلاق باشی وقتی که حایضه شوی و پاک شوی در صورت دویم که جماع کرده بود در طهر طلاق واقع نمی شود و وقتیکه زن پاک شد در صورت اول و یا حایضه شد و پاک شد در صورت دویم پس وکیل طلاق کرد زن را طلاق واقع می شود همچنین است در کتاب محیط و أذا وكل رجلاً ان يطلق نساءه فطلق واحدة منهن بعينها وليس للزوج أن يصرف الطلاق الى غير ها و لو طلق واحدة منهن لا بعينها صح ويكون الخيار للزوج (عالمگيري) وقتی که شخصی وکیل ساخت مرد یرا بطلاق کردن زنانش پس وکیل طلاق کرد یکی معین را از آنها صحیح است و مرشو هر را نیست که بگرداند طلاق را بزن دیگر واگر طلاب کرد یکی را غیر معین صحیح است و مرشو هر را خیار است در معلوم کردن آن یکی اذا وكله ان يطلق