Page 728

جلد سوم ۵۲ کتاب الحواله در سایه دیوار مدیون خود از جهت انکه نفع گرفته نشود بحال او بهیچ اصل نیست این حکایت را یزاکه این نفع گرفتن نیست بلک مدیون خود چگونه نفع باشد و حال اینکه این نه مشروط است و نه متعارف قال فی النهر و اطلاق المصنف يفيد اناطة الكراهة بجر النفع سواء كان ذلك مشروطا اولا (رد المحتار) گفته است در کتاب نهر مطلق ذکر کردن منصف رم فایده میکند اینکه بنای مکروه بودن این قرض کشیدن نفع است برامی قرض دهنده برابرست که آن نفع شرط کرده شده باشد یا نه قال الزيلعي رحمه الله تعالى وقيل اذا لم تكن المنفعة مشروطة فلا باس به و جزم بهذا القيل فى الصغرى والواقعات الحسامية والكفاية للبيهقى وعلى الجرجاني وصرف البزازية وظاهر الفتح اعتمادا ايضا حيث قال وفى الفتاوى الصغرى وغيرها ان كان السفتجة مشروطا فى القرض فهو حرام والقرض بهذا الشرط فاسد الا جابر ردالمحتار گفته است امام زیلعی که گفته شده است وقتیکه نبود منفعت شرط کرده شده پس نیست هیچ باک بآن و جزم کرده است باین قول در فتاوی صغری و واقعات حسامیه و کفایة بیهقی و بر همین قول رفته است در کتاب صرف فتاوی بزازیه و ظاهر عبارت فتح القدیر نیز اعتماد اوست برین قول چنانکه گفته است که در فتاوی صغری و غیر آن مذکور است که گر آن سفتجه مشروطه بود در ان قرض پس آن حرام است و قرض باین شرط فاسدست واگرنه بود رو است و لو ان المستقرض وهب من الزائد لم يجز (درمختار) اگر در سفتجه قرض گیرنده ببخشد بقرض دهنده زایدرا